เพราะเหตุใดเด็กผู้อพยพจึงดีกว่า?

ไม่ใช่แค่เพราะว่ามันฉลาดกว่าเท่านั้น

ตามการสำรวจผลการเรียนของนักศึกษาของบริษัทกระจายเสียงแห่งออสเตรเลียเมื่อเร็วๆ นี้ พบว่านักศึกษาที่มีภูมิหลังเป็นผู้อพยพในออสเตรเลียมีผลการเรียนดีกว่าเพื่อนร่วมรุ่นในประเทศของตน

จากการสำรวจการศึกษาของผู้อพยพของ OECD เมื่อปี 2017 พบว่านักเรียนจากฟิลิปปินส์ จีน และอินเดีย มีแนวโน้มที่จะบรรลุระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานมากกว่านักเรียนที่เกิดและเติบโตในออสเตรเลีย

ระดับการศึกษาพื้นฐานคือทักษะด้านวิทยาศาสตร์ การอ่าน และคณิตศาสตร์ ที่นักเรียนแสดงให้เห็นเมื่ออายุ 15 ปี

สถานการณ์ที่คล้ายกันเกิดขึ้นในการสอบวัดความรู้ความสามารถทางการอ่านและคณิตศาสตร์แห่งชาติ (NAPLAN) เมื่อปี พ.ศ. 2559

ผู้ที่ไม่ได้พูดภาษาอังกฤษที่บ้านจะเก่งเรื่องการสะกดคำและไวยากรณ์ การเขียน และการทดสอบคอมพิวเตอร์มากกว่า

นี่ไม่ใช่ปรากฏการณ์ใหม่ และไม่ใช่เฉพาะในออสเตรเลียเท่านั้น

มีการทำการวิจัยทั่วโลกตั้งแต่ทศวรรษ 1980 เพื่อค้นหาคำตอบ

เหตุใดนักเรียนผู้อพยพจึงสามารถประสบความสำเร็จได้ดีกว่านักเรียนในท้องถิ่น ทั้งๆ ที่ต้องเผชิญกับความท้าทายครั้งยิ่งใหญ่และประเทศใหม่ในชีวิตของพวกเขา?

ภาพจำแบบเหมารวมของนักเรียนกลุ่มน้อยสามารถสืบย้อนไปถึงรายงานของสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2509 ซึ่งพบว่าชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียมีระดับ IQ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนขั้นพื้นฐานเทียบเท่าหรือแซงหน้าชาวอเมริกันผิวขาว

ผลลัพธ์ในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 มีความคล้ายคลึงกัน

คำตอบไม่ได้หมายความว่าผู้อพยพฉลาดกว่า

ในปี 1991 เจมส์ ฟลินน์ นักวิจัยด้านข่าวกรองของสหรัฐฯ ได้วิเคราะห์ผลการศึกษา IQ ของชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียใหม่ และสรุปว่า IQ นั้นเกือบจะเท่ากับของชาวอเมริกันเหนือ

ในทำนองเดียวกัน การศึกษานักเรียนประถมศึกษาในประเทศจีนและเวียดนามของเราพบว่า แม้ว่าคะแนนคณิตศาสตร์ของพวกเขาจะสูงกว่านักเรียนชาวออสเตรเลีย แต่พวกเขาก็มี IQ เท่ากัน

มีรายงานว่านักเรียนชาวเอเชียใช้เวลาเรียนมากกว่านักเรียนชาวออสเตรเลีย ซึ่งถือเป็นเหตุผลที่ดีที่พวกเขาเรียนคณิตศาสตร์แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด

การแสวงหาการศึกษาที่ดีเพื่อให้ได้งานที่ดีถือเป็นสิ่งสำคัญสำหรับครอบครัวผู้อพยพและถือเป็นกุญแจสำคัญของปัญหา

นักเรียนชาวเอเชียมีแนวโน้มที่จะเรียนเพื่อหางานมากกว่านักเรียนในท้องถิ่น